Hoe Larissa Nancy ontmoet heeft

Hieronder kun je lezen hoe ik (Larissa) Nancy heb ontmoet. Het is wel een lang verhaal, maar wel de moeite waard om het te lezen!

Ik zal beginnen bij het begin: Afgelopen zomervakantie (2005) heb ik samen met mijn ouders en broertje een rondreis van 4 weken gemaakt door de Westerlijke staten van de USA. Natuurlijk gingen we ook naar het Yosemite park, en daar verbleven we in een heel mooi hotel aan een rivier, tussen de mooie ongerepte natuur. Mijn vader had van te voren een 'sunsetpicknick' geboekt, dat houdt in dat je met een groepje mensen en een gids naar een hele hoge berg gaat, en daar met zonsondergang gaat picknicken. Mijn ouders en ik hadden allebei totaal geen zin en we waren heel erg moe. We moesten ons allemaal verzamelen bij de receptie en mijn moeder en ik besloten om tóch mee te gaan. Mijn vader zei dat we ongeveer rond 10 uur al wel thuis zouden zijn. Toen we binnenkwamen bij de receptie waren daar al een aantal mensen, waaronder ook een Nederlandse familie, en dus ook Nancy. De gids kwam een kwartier te laat, en toen hij er eindelijk was, bleek hij er echt uit te zien als één of andere freak, en hij vertelde dat we pas rond 12 uur thuis zouden zijn. Nou mijn moeder en ik hadden er helemaal geen zin meer in dus besloten om weer terug te gaan naar ons appartement.

Daar aangekomen, besloot ik na 10 minuten dat ik toch wél mee wilde gaan, maar ik dacht dat ze al weg waren, dus ik rende naar buiten, en heel toevallig kwam daar mijn vader aangerend. Hij wilde voor de laatste keer vragen of ik écht niet mee wilde gaan. Nou ik was helemaal blij dat ze nog niet weg waren en we sprongen het busje in. Nancy zat toen nog niet in het busje, want die reed met een vriendin achter ons aan in een dikke vette cabrio, haha. We stopten elke halve kilometers, want die man ging bij élke boom en plant en bloem vertellen wát voor soort het was. Zoals je begrijpt, ken ik nu alle namen van alles wat in Yosemite bloeit uit mijn hoofd, haha. Die gids hebben we toen ook de 'tree man' genoemd. Bij werkelijkwaar élke boom bleef hij stil staan en vertelde hij welke boom het was en hoe je dat kunt zien. Gelukkig stopten we niet alleen bij bomen, maar ook bij mooie uitzichten, moerassen en beekjes. Het was allemaal echt ontzéttend mooi!!

Nancy en haar vriendin hadden op een parkeerplaats hun auto geparkeerd, en zijn ook in het busje gaan zitten. We zijn toen aan de praat geraakt, en het klikte meteen al heel erg goed! Ik heb haar heel veel verteld over Nederland, en ook wat Nederlandse woordjes geleerd, haha. Na een uurtje in het busje gezeten te hebben hebben het het busje ergens geparkeerd, de picknickspullen gepakt,en begonnen we aan de wandeling naar de bergtop. Ondertusen heb ik natuurlijk hele verhalen met Nancy uitgewisseld. Ze vond het ook erg leuk om te horen hoe wij Nederlands met elkaar praten, want ze had dat nog nooit gehoord!

Na een tijdje klimmen kwamen we eindelijk boven op de berg aan, met een ontzéttend mooi uitzicht. Al snel zakte de zon verder naar onder, en het uitzicht werd alleen nog maar mooier met de zonsondergang. De picknickmand ging open, er er kwam allemaal lekker eten tevoorschijn.

Toen we weer terug gingen, moesten toen dus nog helemaal naar beneden lopen, naar de weg waar het busje staat. Ik was vergeten mijn normale bril mee te nemen, dus ik had alleen mijn zonnebril op. Het was intussen al pikdonker, maar gelukkig was er ook een short-cut, dus toen hebben Nancy, vriendin van Nancy en ik de short-cut genomen, en de rest de langere route, in het pikkiedonker!! Daarnaast was er ook nog kans op een ontmoeting met een beer, maar die zijn we gelukkig niet tegengekomen terwijl we naar de weg terugliepen. Bij de weg aangekomen moesten wij nog wachten op de anderen, die ons zouden komen oppikken weer met het busje. En stel je voor, als het busje een lekke band o.i.d. zou hebbe, dan zouden wij daar met z'n 3en in de middle of nowhere staan, haha!

We hebben wel drie kwartier staan kletsen nog, voordat het busje kwam, het was echt super gezellig! In het busje terug naar het hotel hoopten we wel een beer tegen te komen, haar helaas. Bij het parkeerplaatsje aangekomen waar Nancy der auto stond, moesten we afscheid nemen. En zo stom als ik was, heb ik niet om een adres gevraagd. Ik zou Nancy dus nooit meer terug zien, dácht ik.................

Bijna aan het eind van de vakantie, gingen we 3 dagen naar San Francisco. Ik was nog steeds aan het balen dat ik geen adres o.i.d. van Nancy was, maja er was niks aan te doen. Eén van die dagen gingen we ook naar het plaatsje Sausalito, dat ligt aan de andere kant van de Golden Gate bridge. Toen we daar al een aantal uurtjes waren, stond ik op de stoep te wachten op mijn ouders en broertje, die in winkels waren.

Opeens staat er een vrouw voor me die mij ontzettend zit aan te kijken. Ik dacht eerst 'wat moet die vrouw van me', maar toen ineens zei ze 'Larissa'?? Haha en toen had ik het door: Het was Nancy!!!!!We waren allebei heel erg blij en hebben natuurlijk gelijk adressen uitgewisseld! Mijn moeder heeft ook kennis met haar gemaakt want die was niet mee met de sunsetwandeling. We konden het allebei niet geloven, het was echt zó ontzettend toevallig dat we elkaar weer tegenkwamen, een week later in San Francisco!! Het was echt voorbestemd, haha!